روزهای بی‌خاطره

داریوش تشکر کمال آباد

 
تفاوتهای من و رئیسم!
نویسنده : داریوش تشکر کمال - ساعت ۳:۱۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳۸٧/٦/٢٦
 

وقتی من یک کاری را دیر تمام می کنم، من کند ھستم.
وقتی رئیسم کار را طول دھد، او دقیق و کامل است.
وقتی من کاری را انجام ندھم، من تنبل ھستم.
وقتی رئیسم کاری را انجام ندھد، او مشغول است.
وقتی کاری را بدون اینکه از من خواسته شود انجام دھم، من قصد دارم خودم را زرنگ جلوه دھم.
وقتی رئیسم این کار را بکند، او ابتکار عمل بخرج داده است.
وقتی من سعی در جلب رضایت رئیسم داشته باشم، من چاپلوسم.
وقتی رئیسم، رئیسش را راضی نگاه دارد، او ھمکاری می کند.
وقتی من اشتباھی کنم، من نادان ھستم.
وقتی رئیسم اشتباه کند، او مانند دیگران یک انسان است.
وقتی من در محل کارم نباشم، من در گشت زدن ھستم.
وقتی رئیسم در دفترش نباشد، او مشغول انجام امور سازمان است.
وقتی یک روز مرخصی استعلاجی داشته باشم، من ھمیشه مریض ھستم.
وقتی رئیسم در مرخصی استعلاجی باشد، او حتماً خیلی بیمار است.
وقتی من مرخصی بخواھم، باید یک جلسه دلیل و توجیه بیاورم.
وقتی رئیسم به مرخصی برود، باید می رفت چون خیلی کار کرده است.
وقتی من کار خوبی انجام می دھم، رئیسم ھرگز به خاطر نمی آورد.
وقتی من کار اشتباھی انجام دھم، رئیسم ھرگز فراموش نمی کند.

من و رئیسم


 
comment نظرات ()